ගමට කලින් හිරු මුළුතැන් ගෙට වඩිනා
ඒ හිරු එළියේ නැන මල් පොඩි පිපුනා
ඒ මල් සුවඳේ අද ලොව් තුරු සුව විඳිනා
කළා වැවේ නිල් දියවර අපෙ අම්මා..
රෑ කළුවර අරගෙන දරුවන් එනතුරු
සිත නෑ නිවන් දකින්නේ
රෑ කළුවර ඇවිදින් ඉකිබිඳ හැඬුවත්
නෙත නෑ නිදි විඳගන්නේ
හෙට අරුණට සැරසෙන තව දවසක් ගැන
නින්දේ සිහින දකින්නේ
මහමායාවනි කවදාදෝ ඔය නෙත්
දරු සෙනෙහසින් මිදෙන්නේ...
වෙල් දෙණිවල ඇවිදින් දෙපා රිදෙන විට
විහඟ ගීත බණ පද වේවා
බෝ මළුවක ඇවිලෙන පහන් වැටක් සේ
තුන් සිත නිවී සැදේවා
මතු උපදින සසරේ විශාඛාව වී
මෙත් මඟ නෙත් හමුවේවා
ඇත් රැජිණියනේ ඔබෙ නැළවිලි ගීතය
ලොවම නිදන කවියක් වේවා...
ගායනය:- කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment