අඩවන්වු දෙනෙතින් ගලනා

අඩවන්වු දෙනෙතින් ගලනා
මෙත් මුදිතා කරුණා ධාරා//

තෙමා තෙමා හද
ගලා ගලා යන
ලොව්තුරු ගුණ මහිමේ//
මහමෙව්නා උයනේ....
සමාධි බුදු පිළිමේ...

අඩවන්වු දෙනෙතින් ගලනා
මෙත් මුදිතා කරුණා ධාරා//

පිරීතිරී යන මහ වතුරක් සේ
ගලා හැලෙන සිහිලැල් ගඟුලක් සේ
ගිමන් නිවාලන මේ භව කතරේ
නිවන් සදාලන බුදු ගුණ මහිමේ
මහමෙව්නා උයනේ....
සමධි බුදු පිළිමේ...

මහමෙව්නා උයනේ....
සමධි බුදු පිළිමේ...

අඩවන්වු දෙනෙතින් ගලනා
මෙත් මුදිතා කරුණා ධාරා//

ගායනය :- ඩබ්.ඩී අමරදේව

දෙව්රම් වෙහෙරේ හිමි වැඩ සිටි සමයේ

දෙව්රම් වෙහෙරේ හිමි වැඩ සිටි සමයේ
මා සිටියා නම්
සමිඳුනි ඔබෙ පිළිසරණ පතා
මම එමි බවදුරු කතර ගෙවා

සහසක් දොම්නස් දුක්ගිනි අතරේ
දැවෙන මහද සිතුවිලි ගිනි අඳුරේ
සමිඳ ඔබේ පිළිරුව දුටු පමණින්
නිවි නිවි යන අරුමය කිමදෝ

ජීව මාන හිමි දැක ගන්නට
මා නෙත කළ පිං මද බව වැටහේ
එහෙයින් හිමි අනුරුව අභියස හිඳ
බවුන් වඩමි මෙත් බුදුන් දකින්නට

ගායනය:- වික්ටර් රත්නායක

බුදු කරුණා දෑස තෙමී

බුදු කරුණා දෑස තෙමී
මෙත් සිහිලැල් ඇද හැලුනා
නිවා තාප ලෝ කතරේ
අමා වතුර ගලා බ්සී

බුදු කරුණා දෑස තෙමී

කඳු වැටිවල නිසොල්මනේ
ගහ කොළ මල් පිපී නටයි//
නැවුම් පොලව නවතින්නේ
බුදු සිරිපා පහස ලබයි

බුදු කරුණා දෑස තෙමී

කෙලෙස් මලින් උකටලි සිත
නිවා තවන සුවය සොයයි//
නිසල ඔබේ බුදු රුව ළඟ
මගෙ හද භවනා කරයි

බුදු කරුණා දෑස තෙමී


ගායනය:- නන්දා මලනී

සඳකඩ පහනක කැටයම් ඔපලා

සඳකඩ පහනක කැටයම් ඔපලා පාවෙන දේදුනු ලැගුම් ගනී
කැලතුනු රසයක පැන ආ බුබුලක් අකුරු වැලක් දෙහදක ලියවෙයි
යුගයෙන් යුගයට නොමියෙන දහනක ගීයක පදනම මතුවෙද්දී
නොපෙනෙන ඈතක ඈ ගෙන යනවා... සියුමැලි කැකුලක් මැලවෙද්දී...
සියුමැලි කැකුලක් මැලවෙද්දී.....

දහසක් පෙති මත රහසක් කොඳුරා තුඩින් තුඩට ගෙනයන බිංදූ..
ගව්වක් ඉහලට ගොනුකොට රඳවා පොපියන දෙතොලක් එහි කැන්දූ..
අහසක් ගුගුරා කළුවක් වපුරා ඒ හා මුසුවුනු වැහි බිංදූ..
ඈ ගෙන යද්දී නටබුන් අතරේ තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ..
තවකෙක් ඈ වෙත හද රැන්දූ..


සඳකඩ පහනක......


හදවිල ඉපැදුනු කැකුලක් නොතලති නටුවෙන් ගලවා දුරක යවා...
මිහිලිය තෙත්කොට ගිලිහුන කඳුලක් සත්සමුදුරකට මුහුව ගියා...
ඔබට උරුම වූ රිදුනු තැවුනු හද එක්ටම් මැදුරක කඳුලු අරා...
රුවන් විමානේ පියඹා එනතුරු පොපියන හදවත සිටියි බලා..
පොපියන හදවත සිටියි බලා..

ගායනය:- සුනිල් එදිරිසිංහ

පෙර දිනයක මා පෙම් කල යුවතිය

පෙර දිනයක මා පෙම් කල යුවතිය
සිය පුතු නලවනවා
මගේම ගීයක් නැල විලි ස්වරයෙන්
ඈතින් මතු වෙනවා

නුරාව වෙනුවට ඉඳුනිල් දෙනයන
දයාව වෑහෙනවා
සිනාසුනෙමි මම අවිහිංසක ඇය
කෝල බැලුම් හෙලුවා

හිරුට සඳුට නොකියා හොර රහසේ
කාලය වියැකෙනවා
නෙත් අදහා ගන්නට බැරි ලෙස රූසිරි
කෙමෙන් මැකි යනවා
එදා වහේ තවමන් වැට අද්දර
නාමල් පූබුදිනවා
නොකා නොබි දුක් වින්ඳ අතීතය
යළි මට සිහිවෙනවා

ගායනය :- පන්ඩිත් ඩ්බ්.ඩී. අමරදේව

ගමට කලින් හිරු මුළුතැන් ගෙට වඩිනා

ගමට කලින් හිරු මුළුතැන් ගෙට වඩිනා
ඒ හිරු එළියේ නැන මල් පොඩි පිපුනා
ඒ මල් සුවඳේ අද ලොව් තුරු සුව විඳිනා
කළා වැවේ නිල් දියවර අපෙ අම්මා..

රෑ කළුවර අරගෙන දරුවන් එනතුරු
සිත නෑ නිවන් දකින්නේ
රෑ කළුවර ඇවිදින් ඉකිබිඳ හැඬුවත්
නෙත නෑ නිදි විඳගන්නේ
හෙට අරුණට සැරසෙන තව දවසක් ගැන
නින්දේ සිහින දකින්නේ
මහමායාවනි කවදාදෝ ඔය නෙත්
දරු සෙනෙහසින් මිදෙන්නේ...

වෙල් දෙණිවල ඇවිදින් දෙපා රිදෙන විට
විහඟ ගීත බණ පද වේවා
බෝ මළුවක ඇවිලෙන පහන් වැටක් සේ
තුන් සිත නිවී සැදේවා
මතු උපදින සසරේ විශාඛාව වී
මෙත් මඟ නෙත් හමුවේවා
ඇත් රැජිණියනේ ඔබෙ නැළවිලි ගීතය
ලොවම නිදන කවියක් වේවා...


ගායනය:- කරුණාරත්න දිවුල්ගනේ